[ 122 ] مسألة : تحريم استقبال و استدبار قبله در حال استنجاء - همچنان كه در حال قضاء حاجت ، حرام است - محل نظر است و جانب حكم به تحريم اقوى است ؛ به دليل قول أبي عبد اللّه الصادق ( ع ) : « يقعد له كما يقعد للغائط » « 1 » و روايت از مراسيل صدوق است در فقيه و از مسانيد شيخ الطائفة در تهذيب و رئيس المحدثين در كافى . [ 123 ] مسألة : اجماع امت از خاصه و عامه منعقد است بر اينكه نجو « 2 » نبى ( ص ) را زمين ابتلاع مىكرده ، و از اين جهت هيچ كس از آن حضرت نجو نديد و صدوق - رضوان اللّه عليه - در فقيه گفته است : « و لم ير للنبي ( ص ) قطّ نجو ؛ لأن اللّه تبارك و تعالى وكّل الأرض بابتلاع ما يخرج منه » « 3 » . و مشهور آن است كه اين خاصيت از خواص نبى ( ص ) است ، و در حديث علامات امام - كه در آخر فقيه روايت شده اين خاصيت از جملهء علامات معدود است « 4 » و در اخبار وارد است كه در ايام حرب معاوية ، زمين ابتلاع نجو أمير المؤمنين ( ع ) كرده است . و ابتلاع - كه ثبوت آن اجماعى است - مخصوص براز است ؛ چه در حديث وارد شده كه امّ أيمن بول نبى ( ص ) را آشاميده است « 5 » ، چنانچه به تفصيل در باب نجاسات مذكور خواهد شد ، إن شاء اللّه العزيز . [ 124 ] تنبيه : آنچه در اصول حديث از طريق أبو جعفرين ثلاثة : رئيس المحدثين و

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 360 ، ب 37 از ابواب احكام الخلوة ، ح 2 . ( 2 ) . معنى « نجو » در باب دوم ، فراز 86 ، به تفصيل گذشت . ( 3 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 23 ، باب ارتياد المكان للحدث . . . ، ذيل حديث 38 . ( 4 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 418 ، ح 5914 . ( 5 ) . مناقب آل ابي طالب ، ج 1 ، ص 125 ، فصل في معجزاته .